De graankorrel - André Gide Amerikaanse literatuur Het sympathieke van dit zelfportret

Het sympathieke van dit zelfportret is de genadeloze eerlijkheid: als iemand Gide zou willen afmaken vindt hij er alle argumenten door Gide zelf aangedragen

Het is alsof de tijd in deze roman tot stilstand komt terwijl de hoofdpersoon zich steeds gehaaster beweegt

en andermans stemmen onvergetelijk te laten resoneren

Zijn kijk op hun relatie

en beide klassieke sprookjes zijn vertaald in bijna alle talen

De graankorrel - André Gide Amerikaanse literatuur Het sympathieke van dit zelfportretHalverwege zijn levensweg schildert Andr Gide (1869 1951) een zelfportret, Si le grain ne meurt, nu vertaald als De graankorrel. Het is een portret van de schrijver als jongeman, dat eindigt op zijn vijfentwintigste, bij de verloving met zijn nichtje Madeleine, kort na de dood van zijn moeder. Het sympathieke van dit zelfportret is de genadeloze eerlijkheid: als iemand Gide zou willen afmaken vindt hij er alle argumenten door Gide zelf aangedragen. Al